Prace te trwają do stycznia 1913 roku, powieść jako całość nie zostaje jednak, tak jak jego dwie pozostałe powieści, dokończona. 26 marca 1913 roku Kafka pisze w liście do Felice Bauer następujące słowa: "Moja powieść! Przedwczoraj wieczorem uznałem jej zwycięstwo nade mną." (2) Kafka chciał już dużo w okresie gimnazjalnym napisać książkę, której głównymi bohaterami mieli być dwaj walczący przeciwko sobie bracia. Jeden z nich miał wyjechać do Ameryki, a drugi pozostać w więzieniu europejskim. Dzieło to jest naszpikowane elementami autobiograficznymi, które powinny być łatwe do rozpoznania przez wytrawniejszych znawców Kafki. "Ameryka" była fikcyjnym urzeczywistnieniem jego wymarzonej ucieczki do jakiegoś odległego kraju, a jej główny bohater nosi wiele cech samego Franza Kafki. Powieść ta jest pierwszą częścią kafkowskiej trylogii samotności ("Ameryka", "Proces", "Zamek"). Jeśli spojrzymy na głównych bohaterów wszystkich części trylogii (Karla Rossmana, Józefa K. i K.), to zauważymy, że są oni jakby tą samą osobą, lecz w różnych etapach życia. Karl jest niedoświadczonym żółtodziobem, Józef K. dorosłą, aczkolwiek nieporadną życiowo osobą, a K. posiada najbardziej ukształtowaną osobowość wśród tej trójki. Kafka również z tego dzieła nie był do końca zadowolony i często je poddawał własnej krytyce - 8 października 1917 roku pisze w swoich "Dziennikach":

"Copperfield Dickensa ("Palacz" to nieskomplikowane naśladownictwo Dickensa, w większym jeszcze stopniu zaplanowana powieść). Powieść-walizka, ktoś uszczęśliwia i oczarowuje, przyziemne prace, ukochana w wiejskiej posiadłości, brudne domy między innymi, przede wszystkim jednak metoda. Celem moim było, jak widzę teraz, napisać powieść w stylu Dickensa, wzbogaconą tylko o światła ostrzejsze, które wykrzesałbym z epoki, i bardziej stonowane, które dobyłbym z samego siebie." (3)